<$BlogRSDURL$>

Thursday, March 25

முற்றுப்புள்ளி வைத்துக்கொள்கிறேன் 

இரா.முருகன் விஷயத்துக்கு என் வரையில் முற்றுப்புள்ளி வைத்துவிடவே விரும்புகிறேன். தேவையில்லாமல் மனவருத்தம் அதிகமாகிக்கொண்டிருக்கிறது. இன்று காலை மதி அவர்களின் வலைப்பதிவைப் படித்தேன். நடந்தது என்ன என்று விளக்கமாக எழுதியிருக்கிறார் மதி.

இன்று நிலைமைகள் மாறிவிட்டன. பார்வைகள் மாறிவிட்டன. மதிப்பீடுகளும் மாறிவிட்டன. இந்தக் கண்ணாடியை போட்டுக்கொண்டு, பழைய மடல்களைப் பார்ப்பது எவ்வளவு பொருத்தமாக இருக்கும் என்று தெரியவில்லை.

உண்மையில் இது ஒரு பாடம். பழைய பாடம் ஒன்றின் மற்றொரு மறு ஒளிபரப்பு. என் பழைய அலுவலகத்தில் ஒரு மேலாளர் இருந்தார். அவரோடு நான் பயணப்பட வேண்டிய பல சந்தர்ப்பங்கள் நேர்ந்தது உண்டு. விமானப்படையில் இருந்து ஓய்வுபெற்றபின், அவ்வலுவலகத்தில் மேலாளராகப் பொறுப்பேற்றிருந்தார். நன்றாகப் பழகக்கூடியவர். விமானங்கள் பற்றியும் அவர் பங்குபெற்ற போர்கள் பற்றியும் வாயில் ஈ நுழைவது தெரியாமல் கேட்டுக்கொண்டிருந்திருக்கிறேன். சலிப்பே இல்லாமல் விளக்குவார். உண்மையில் அவரது மகனைவிட அதிக நெருக்கத்தை நான் ஏற்படுத்திக்கொண்டிருக்கிறேன் என்ற நினைப்பு எனக்கு உண்டு.

ஒருமுறை தில்லி போய் அங்கிருந்து ஜெய்ப்பூருக்குக் சென்றோம். இரயில்வே நிலையத்தில் அவரது பெட்டிகளை நான் ஆர்வத்தோடு சுமக்க போனபோது, தடுத்து நிறுத்தினார். நான் வற்புறுத்தினேன். கடுமையாக ஒரு வரி சொல்லி என்னை ஸ்தம்பிக்க வைத்தார். நான் துவண்டு போனேன். பாச மேலீட்டால், நாம் எடுத்துக்கொள்ளும் உரிமை பலசமயங்களில் எவ்வளவு தவறாக ஆகிப்போகிறது என்பதை அப்போது புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை. பல ஆண்டுகள் சென்று, புரிந்துகொண்டேன்.
அவரவர்க்னென்று ஒரு Mind Space இருக்கிறது. Privacy என்று ஒன்றிருக்கிறது. என்னதான் பாசம் என்றாலும், இன்றைய வாழ்வில் இதையெல்லாமும் நாம் கடைபிடிக்கவேண்டும் என்பதை அப்போது புரிந்துகொண்டேன்.

மிக நுட்பமான உணர்வு இது. முருகன் விளங்கிக்கொள்ளவில்லை. அவ்வளவுதான்.

வெங்கடேஷ்
|

This page is powered by Blogger. Isn't yours?


free hit counter
தேர்தல் செய்திகள்
களஞ்சியம்
Weblog Commenting and Trackback by HaloScan.com